| Pytania, na które dziś odpowiedział Marta Baran w XIX wieku krążyły wśród bywalców europejskich salonów. Dwa razy odpowiadał na nie Marcel Proust. |
|
Moja dewiza: Jesteśmy tylko tym, kim jesteśmy. Nikim więcej, nikim mniej. | Biol-maniaczka :-) Marta Baran |
|
Główna cecha mojego charakteru: Otwarta realistka, towarzyska. Cechy, których szukam u mężczyzny: Opiekuńczość, wrażliwość, umiejętnośc słuchania innych. Cechy, których szukam u kobiety: Przyjacielskość, otwartość. Co cenię u przyjaciół: To, że mogę się im wygadać i że mogę im zaufać. Moja główna wada: Egoizm. Moje ulubione zajęcie: Czytanie, uczenie się i zaleganie na kompie. Moje marzenie o szczęściu: Mąż, dzieci, własne mieszkanko i spełniona zawodowo. |
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk: Pająki. Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem: Gdyby okazało się, że nie mogę mieć dzieci. Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem: Drzewem. Najchętniej sekwoją. Bo długo żyje. Kiedy kłamię: Nic po mnie nie widać. Potrafię kłamać patrząc rozmówcy prosto w oczy. Słowa, których nadużywam: "Generalnie" Ulubieni bohaterowie literaccy: Kahlan Amnell | Marta Baran, ur. 1988, uczennica 41 LO im. Joachima Lelewela w Warszawie, kandydatka na Akademię Medyczną :-) |
Ulubieni bohaterowie życia codziennego: James Watson. Czego nie cierpię ponad wszystko: Lizustwa. Dar natury, który chciałbym posiadać: Długowieczność. Jak chciałbym umrzeć: Jako szczęśliwa, bezzębna staruszka, w podeszłym wieku, podczas snu. Obceny stan mojego umysłu: Jasny i rześki. Błędy, które najłatwiej wybaczam: Każdy z nas ma prawo do błędu. Byle one się nie powtarzały. |