| Pytania, na które dziś odpowiedział dzokero w XIX wieku krążyły wśród bywalców europejskich salonów. Dwa razy odpowiadał na nie Marcel Proust. |
|
Moja dewiza: Na przeciętność nas nie stać | Coś jest niemożliwe dopóki nie znajdzie sie głupiec ktoremu tą niemożliwośc nikt w porę nie wytlumaczy i ten głupiec właśnie to zrobi dzokero |
|
Główna cecha mojego charakteru: przekora Cechy, których szukam u mężczyzny: nie szukam:p Cechy, których szukam u kobiety: wyrozumiałość dla niedoskonałości Co cenię u przyjaciół: szczerość Moja główna wada: duma Moje ulubione zajęcie: filozofowanie :p Moje marzenie o szczęściu: wnuki kierujące się chociaż po części tymi zasadami którymi ja starałem się żyć |
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk: strome wysko połżone miejsca Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem: nie mam pojęcia Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem: pisarzem s-f:p Kiedy kłamię: to nie mówię prawdy..zresztą marnie sciemniam Słowa, których nadużywam: no bo, tak(o), ja wol,sio Ulubieni bohaterowie literaccy: Jakub Wędrowycz ;-) | dzokero, urodzony w 1983, absolwent kierunku związanego z finansami |
Ulubieni bohaterowie życia codziennego: Hmmm... Czego nie cierpię ponad wszystko: krzyku Dar natury, który chciałbym posiadać: mądrość Jak chciałbym umrzeć: szczęśliwy i w spokoju Obceny stan mojego umysłu: tęsknota Błędy, które najłatwiej wybaczam: żałowane |