| Pytania, na które dziś odpowiedział Laureli. w XIX wieku krążyły wśród bywalców europejskich salonów. Dwa razy odpowiadał na nie Marcel Proust. |
|
Moja dewiza: jeśli chcesz, by Cię objęto, otwórz ramiona. | życie to piosenka, której refrenem jest śmierć. Laureli. |
|
Główna cecha mojego charakteru: pesymizm. Cechy, których szukam u mężczyzny: opiekuńczość, wierność, zrozumienie. Cechy, których szukam u kobiety: Co cenię u przyjaciół: to, że zawsze mogę na nich liczyć. Moja główna wada: zbyt częsty egoizm. Moje ulubione zajęcie: wpatrywanie się w szary świat za moim oknem, i marzenie, że gdzieś indziej jest lepiej. Moje marzenie o szczęściu: szczęście? To, że nadal nie straciłam siebie pośród wszystkich bezsensownych dni. |
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk: pająki. Co byłoby dla mnie największym nieszczęściem: Kim lub czym chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem: kotem. szamanem. Kiedy kłamię: kiedy to pomoże. Słowa, których nadużywam: aha. Ulubieni bohaterowie literaccy: Daimon Frey [siewca wiatru] | Laureli., żyjąca we włanym popieprzonym świecie. |
Ulubieni bohaterowie życia codziennego: w życiu codziennym nie ma bohaterów. są tylko ludzie, którzy ich udają. Czego nie cierpię ponad wszystko: dwulicowości. Dar natury, który chciałbym posiadać: może... Jak chciałbym umrzeć: wtedy, kiedy będę tego chciała. w sposób, jaki sobie wybiorę. śmiercią samobójczą, bo tylko ja mam prawo decydować o moim życiu bądź śmierci - nikt więcej. Obceny stan mojego umysłu: schizofrenia. Błędy, które najłatwiej wybaczam: rzeczy, które nie mają większego znaczenia. |